Ja si iu drejtua ai ushtarit të togës së pushkatimit që i ra të fikët pasi nuk donte të qëllonte mbi të, më 14 janar 1948:
“Nrehu bir! Qëllo bir! Zoti qoftë me ty!… Ngrehu biri im! Po s’qëllove ti, do të qëllojë dikush tjetër. Po s’vrave ti, do të vrasë dikush tjetër. Gjak, gjak, gjak sa të zbuten djajtë në shpirtin e njeriut.
Toga hapi zjarr disa herë. Trembëdhjetë burra bien për të mos u ngritur më, ndërsa Baba Aliu, për çudinë e të gjithëve, vazhdon të qëndrojë në këmbë.
- Do të të heq taçin Baba
Eshtë dervish Resuli. - Hiqe bir!
Dervishi u ul, I puthi këmbët. - Falmë Baba!
- Të kam falur bir!
- U shoftë Shqipëria me këtë farë të keqe që ka ardhur!
- Mos e mbush gojën bir, mos e rëndo shpirtin! Se Shqipëria është e të gjithëve, e të gjallëve dhe e të vdekurve. Dhe sikur të mos e duan të gjallët, nuk e lënë të vdekurit. Mos e ngarko shpirtin! Shqipëria duhet. Shqipërinë e ka bërë Zoti të jetojë!“
Zëri që Vazhdoi të Jetojë – Baba Ali Tomorri - Baba Ali Tomorri mbetet një ndër figurat më të ndritura të historisë shpirtërore dhe kombëtare shqiptare. I lindur në vitin 1900, ai u rrit nën hijen e malit të shenjtë të Tomorrit, ku mori frymëzimin për t’u bërë një udhëheqës i përkushtuar i besimit bektashian dhe një mbrojtës i palëkundur i vlerave kombëtare.
- Si prijës shpirtëror, Baba Ali u shqua për urtësinë, devotshmërinë dhe dashurinë për njerëzit. Ai e përdori fjalën si mjet për të përhapur paqe, mirësi dhe harmoni ndërmjet besimtarëve dhe komunitetit të gjerë. Veprimtaria e tij fetare nuk kufizohej vetëm në faltore, por shtrihej edhe në çështjet madhore të atdheut. Ai ishte një zë i fuqishëm për bashkim kombëtar dhe liri, duke sfiduar me guxim çdo formë shtypjeje.
- Pikërisht për këtë arsye, pas ardhjes në pushtet të regjimit komunist, Baba Ali Tomorri u përball me persekutim të ashpër. Ai nuk pranoi të heshtë përballë padrejtësive dhe u qëndroi besnik idealeve të tij deri në fund. Më 14 gusht 1948, ai u pushkatua nga regjimi si “armik i popullit”, duke hyrë në histori si një martir i vërtetë i besimit dhe i kombit.
- Por zëri i tij nuk u shua. Ai vazhdoi të jetojë në kujtesën e njerëzve, në lutjet e besimtarëve, në historinë e një kombi që nuk harron bijtë e vet më të mirë. Sot, jeta dhe sakrifica e Baba Ali Tomorrit janë një thirrje për guxim, besim dhe dashuri për atdheun – një zë që vazhdon të jetojë.
